Τα κάτασπρα απ' την άχνη αμυγδαλωτά (μας) ή και υπόλευκα, όταν το χρώμα της γεύσης τους ξεμυτίζει στην επιφάνεια υγραίνοντας ύπουλα τη ζάχαρη, είναι μοναδικά στον κόσμο, τελεία. Πέραν της εκπληκτικής γευστικής σαφήνειας του φρεσκοτριμμένου τους αμύγδαλου που αποκωδικοποιεί στο στόμα μια τραγανή σχεδόν γλύκα με θρυψαλιασμένο άρωμα του καρπού,
συνοψίζουν στην απλότητα της λευκής τους εμφάνισης τον ορισμό της φινέτσας. Είναι ασύγκριτα καλύτερα από τα γαλλικά, τα ιταλικά, τα ισπανικά, τα περσικά, τα ινδικά και όσα -ικά θέλετε (προσθέστε κατά βούληση), όταν δε τελειώσουν, βάλτε και τα -ινά π.χ. μαροκινά, ισραηλινά κλπ και τα -έζικα π.χ. φιλιππινέζικα, βιετναμέζικα και άλλες καταλήξεις του είδους. Καθότι, ως γνωστόν, γλυκά από αμυγδαλόπαστα φτιάχνουν οι κουζίνες όλου του κόσμου, τα περισσότερα πολύχρωμα και φάνσυ, ένας ευχάριστος χαμός μικρογλυπτών κατά τα λοιπά, στην ναΐφ ιδέα του αμυγδαλένιου τσίρκου. Ξέχωρα απ' το ζαχαροπλαστικό τσούρμο του πλανήτη στέκονται τα ελληνικά και σε διακεκριμένες θέσεις όσα έχουν ακόμη πιο ιδιαίτερο άρωμα και γεύση, στοιχεία καταδικά τους όπως τα αμυγδαλωτά με μανταρίνι.
Διαβάστε τη συνταγή στο: pandespani
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Αν σας άρεσε η συνταγή, προτείνετέ την και στους φίλους σας!
Αν συναντήσατε πρόβλημα με το σύνδεσμό της, ενημερώστε μας για να το ελέγξουμε, αφήνοντας ένα σχόλιο.