Για κάτι ελλειμματικά σε χρόνο μεσημέρια· για τα ανόρεχτα βράδια που ακόμη και η πανεύκολη ζύμη της πίτσας φαντάζει έργο-βουνό· για τις μπουχτισμένες αρκτικόλεξες φορές ΟΠΑΜΑ (Όχι Πάλι Μακαρόνια, τονίζεται στο Όπα-μα αλλά μπορεί να γίνει της πιάτσας Όπα-μαν, τουτέστιν 'δικέ μου')· για όσες ψάχνουμε εκείνο το ζεστό
πρώτο πιάτο που θα βγει τη σωστή ώρα απ’ το φούρνο αφήνοντάς μας στο μεταξύ ήσυχους να κάνουμε εισαγωγική κοζερί με ποτήρι ανά χείρας· και γι’ αυτές που αναρωτιόμαστε γιατί οι γρήγορες ιδέες δεν ξεκολλλάνε απ' το ντελίβερι ή την ομελέτα ή γιατί δεν γίνονται μαγνήτες στο ψυγείο, μια κις ή τάρτα –μα ποια τάρτα- από μηχανής θεός σώζει την κατάσταση. Είναι μια απλή υπόθεση, τραγανή και ζουμερή μαζί, ευέλικτη ως προς τα υλικά, που αξιοποιεί τις μικρές τους ποσότητες στη λογική του ‘δεν πετάμε’. Μεταμορφώσιμη καθόλα, μοιράζει με τη μυρωδιά της υποσχέσεις όσο ψήνεται και γεμίζει με την ευρύχωρη στρογγυλάδα της το τραπέζι. Συνοδεία πράσινης σαλάτας κάνει ένα πιάτο-γεύμα και δεν μένει ψίχουλο ;).
Διαβάστε τη συνταγή στο: pandespani
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Αν σας άρεσε η συνταγή, προτείνετέ την και στους φίλους σας!
Αν συναντήσατε πρόβλημα με το σύνδεσμό της, ενημερώστε μας για να το ελέγξουμε, αφήνοντας ένα σχόλιο.