Το δικό μου λαχανόρυζο... χαχαχα πάλι ανακάλυψα την Αμερική!!!! Είναι δυνατόν ένα φαγητό να συνδέει δυο γενιές με μιαν άλλη ενδιάμεσα;;; Μήπως είναι κάποιο είδος συλλογικής αρχέτυπης μνήμης που με οδήγησε στον συνδυασμό αυτό;;; Βουτώντας στα βαθιά του νου προσπαθώ να σκεφτώ αν κάπου το είδα, το διάβασα, το άκουσα... όμως τίποτε!!! Μηδέν!!! Πουθενά!!!
Εδώ και μέρες τριγυρνούσε στο μυαλό μου ο συνδυασμός λάχανου με κόκκινα φασόλια! Το σκεφτόμουν, το ξανασκεφτόμουν...πάντα η ίδια διαδρομή αλλά και το ίδιο τέρμα! Φαγητό νόστιμο, με δυο υλικά που λατρεύω, με μανδύα ελαφρώς ...βαρύ και χειμωνιάτικο για την εποχή μας και μάλιστα για μια μέρα ανοιξιάτικη σαν τη σημερινή. Έλα όμως που δεν έλεγε να ξεκολλήσει από το νου;;; Κι όταν μια ιδέα δεν ...φεύγει από το νου μόνον ένας τρόπος υπάρχει ...να την κάνουμε πράξη για να ...απομυθοποιηθεί!!!
Διαβάστε τη συνταγή στο: Τante Kiki
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Αν σας άρεσε η συνταγή, προτείνετέ την και στους φίλους σας!
Αν συναντήσατε πρόβλημα με το σύνδεσμό της, ενημερώστε μας για να το ελέγξουμε, αφήνοντας ένα σχόλιο.