Όταν ήμουν μικρή (κι αθώα) διαλαλούσα πως μόλις μεγαλώσω, θα φροντίζω να μετακομίζω τουλάχιστον μια φορά το χρόνο. Όχι από ανάγκη. Από ευχαρίστηση. Μου άρεσε η ιδέα της αλλαγής και του καινούργιου (περιπετειώδης φύση από κούνια...). Η
σκέψη πως δεν θα έμενα σε ένα μέρος φάνταζε τόσο δελεαστική και η διαδικασία πανεύκολη. Κάτι σαν σάντουιτς, που το απολαμβάνεις ανά πάσα στιγμή και χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία.
Διαβάστε τη συνταγή στο: sundayspoon
